بر آ نم که به ستا رگا ن بگو یم

          تا مرا به ظلمت خویش و اگذارند

می خو اهم در غفلت بما نم

می خو اهم به کو هها ی سر به فلک کشیده بنگرم

                                                    به طبیعت د ر ه ها

                                                          و به لذ ت ذوب شدن در خو رشید

را زها گفته ام با خد ا ی خو یش

منا جا تها کر ده ام .

" پر وردگا را ! قلبم را تهی از عشق گر دان !

 و لبر یز از نفرت

صبر ی به من عطا کن

            بر ای با ز پس گیر ی آ نچه از من ربو ده شده است

                            بر ای یا فتن حقیقتی که سا لها ست گم شد ه

به  من چشما نی خا لی ا ز اشک ببخش

                 تا دیگر بر ا ی حسر ت خا طرا تم نگر یم

و دستا نی عا ر ی از اعتما د

           تا دیگر در پی دستا نی نگر د د

با ر خدا یا

حتی ا گر د قیقه  ا ی از عمر م با قی ما نده با شد

به من لذ تی ار ز ا نی د ار

         تا با آ ن چگو نه  زیستن را بیا مو زم "