با تو به مرز تنها یی می ر سم

       هبو ط در من شکل می گیر د

ا ز خا طر ه می گذ رم

         لبریز می شوم ا ز سکو ت

و تو مر ا که چو ن جنینی نا با ر ور متو لد شده ا م

                                               در آ غو ش می گیری

وبا حر مت نگا هت

                ا ز ا نبو ه بی نشا ن پر یشا نی دور می سا زی

تنها با صدا یت ا و ج می گیر م

                       تا ا نز و ا ی تکا مل

به تو ا یما ن می آ ورم

                  را ز دار و محکم

و د ر خا طر م محو می سا زم

                        که تو تنها آ مده ای

                        تا مرا به لحظه ا بد یت بر سا نی

                                                              و