یا د ما ن با شد

   که ا گر روزی زمین سا زجد ا یی را برا یما ن نوا خت

                         ستا ره ها ا ز هیبت عشق من و تو خا موش شد ند

                            و دشت در سرا یید ن مرثیه ها ی حضو رمان سکو ت کرد

من و تو با ز هم به صد ا ی گرم ا د را کما ن گو ش فرا د هیم

یا د ما ن با شد که ا گر روزی

                 چشما نما ن تا ریک شد

                  قلبما ن ا ز شورش ما شدن ایستا د

                        و صدا یما ن در بی صدا یی روزمره محو شد

من و تو با ز هم

       در تر نم گرم ا قا قی های ا حسا سما ن غرق شو یم

یا دما ن با شد که  ا گر روزی

         د یگر زمین برا یما ن ترا نه ای نسرا یید

                        و پر ستو ها د ر آ شیا نه عشق ما گم شد ند

من و تو د گر با ره سرود ی نو ا دا کنیم

یا د ما ن با شد که ا گر روزی

                    خورشید برما نتا بید

                        آ سما ن بر ما نبا رید

                            و مهتا ب در خیرگی نگا هما ن گم شد

                                         من و تو با ز هم در آ غو ش هم تا ا بد بما نیم